19 C Mumbai
Wednesday 24th July 2024
วันดาวน์ซินโดรมโลกเกิดขึ้นได้อย่างไร?
By Willie Phillips

วันดาวน์ซินโดรมโลกเกิดขึ้นได้อย่างไร?

วันดาวน์ซินโดรมโลกมีจุดเริ่มต้นมาจาก สมาคมโรคดาวน์ซินโดรมสิงคโปร์ ได้เริ่มจัดทำเว็บไซต์วันดาวน์ซินโดรมขึ้นมา ประกอบกับประเทศทั่วโลกเริ่มมีการตื่นตัวและให้ความสำคัญของภาวะดาวน์ซินโดรมมากขึ้น จึงสนใจและให้การตอบรับกับเว็บไซต์ดังกล่าวเป็นจำนวนมาก

จนกระทั่ง ที่ประชุมสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาติ (United Nations General Assembly) ได้มีมติและกำหนดให้วันที่ 21 มีนาคม ของทุกปี เป็นวันดาวน์ซินโดรมโลก (World Down Syndrom Day) โดยเริ่มอย่างเป็นทางการเมื่อปี 2555 

จุดประสงค์ของการจัดตั้งวันดาวน์ซินโดรมโลก 

วัตถุประสงค์หลักในการจัดตั้งวันดาวน์ซินโดรมโลก เพื่อให้ทุกประเทศได้ตระหนักและเล็งเห็นถึงความสำคัญของโรคดาวน์ซินโดรม ให้ประชาชนได้เข้าใจถึงภาวะของโรค รวมไปถึงวิธีการรับมือและปฏิบัติต่อผู้ป่วยโรคนี้ได้อย่างเหมาะสม เพื่อไม่ทำให้ผู้ป่วยรู้สึกถึงความแตกต่าง และเข้าใจถึงการอยู่ร่วมกันได้ในสังคม 

ทำไมวันดาวน์ซินโดรมโลก คือ วันที่ 21 มีนาคม 

เด็กที่มีภาวะดาวน์ซินโดรม โครโมโซมคู่ที่ 21 จะมีมากกว่าปกติ โดยปกติทั่วไป ในเพศชายจะมีโครโมโซม 46 xy และเพศหญิงจะมีโครโมโซม 46 xx แต่ไม่ว่าหญิงหรือชายจะมีโครโมโซมคู่ที่ 21 เพียง 2 แท่ง ในขณะที่ผู้มีภาวะดาวน์ซินโดรม โครโมโซมคู่ที่ 21 มีถึง 3 แท่งด้วยกัน ส่งผลต่อระบบพัฒนาการของร่างกายและสติปัญญา มีภาวะบกพร่อง พัฒนาการช้า และอาจพบโรคอื่น ๆ ร่วมด้วย เช่น โรคหัวใจ โรคลมชัก และส่วนใหญ่ ผู้ป่วยดาวน์ซินโดรมมักมีอายุสั้นกว่าคนปกติทั่วไป 

โรคดาวน์ซินโดรมเกิดจากอะไร 

โรคดาวน์ซินโดรม หรือ Down syndrome คือ โรคทางพันธุกรรมที่เกิดจากความผิดปกติของโครโมโซมในสเปิร์มหรือในไข่ก่อนเกิดการปฏิสนธิ ซึ่งเจ้าตัวโครโมโซม คือ ตัวกำหนดรูปลักษณะตัวบุคคล เช่น เพศ สีดวงตา โดยได้รับจากพ่อ 23 โครโมโซม และจากแม่อีก 23 โครโมโซม แต่กลับปรากฏว่ามีโครโมโซมเกินมา 1 แท่ง ทำให้ผู้เป็นดาวน์ซินโดรมมีถึง 47 โครโมโซม จึงทำให้เกิดความผิดปกติตั้งแต่กำเนิด และไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ โดยโรคนี้จะส่งผลต่อการพัฒนาทางสมองและร่างกาย รวมไปถึงพฤติกรรม การแสดงออก

นอกจากนี้ อีกสาเหตุที่ทำให้ทารกเสี่ยงต่อการเป็นดาวน์ซินโดรม คือ หญิงตั้งครรภ์ที่มีอายุ 35 ปีขึ้นไป หรือ เคยมีประวัติคนในครอบครัวเป็นดาวน์ซินโดรม อาจมีอัตราเสี่ยงดาวน์ซินโดรมในเด็กทารกที่คลอดได้เช่นกัน 

ลักษณะของดาวน์ซินโดรม 

  • โครงหน้าเรียบแบน ศีรษะเล็ก จมูกแบน ตาเฉียงขึ้น ลิ้นใหญ่คับปาก มีจุดสีขาวบนนัยน์ตาดำ 
  • คอสั้น แขนสั้น ขาสั้น นิ้วสั้น 
  • ตัวเล็กกว่าบุคคลปกติในวัยเดียวกัน 
  • มีพัฒนาการช้า คิดช้า พูดช้า หรือพูดไม่ชัด 
  • กล้ามเนื้ออ่อนปวกเปียก 
  • ผู้ป่วยดาวน์ซินโดรมส่วนใหญ่ ยิ้มง่าย ไม่ค่อยโกรธ สุภาพ เรียบร้อย มากกว่าคนทั่วไป 
  • ไม่กล้าสบตาใครนาน ๆ ชอบหลบตา ไม่ชอบจ้องตา 
  • ผู้ป่วยดาวน์ซินโดรมมักมีความสามารถพิเศษมากกว่าคนทั่วไป หรืออาจอัจริยะในด้านในด้านหนึ่ง

ภาวะแทรกซ้อนของโรคดาวน์ซินโดรม 

  • ต่อมไทรอยด์ทำงานผิดปกติ
  • มีปัญหาทางการได้ยิน อาจเกิดจากโรคหูอับเสบ และอาจมีหนองไหลออกจากหูได้ตลอดเวลาหากไม่ได้รับการดูแล 
  • มีปัญหาทางสายตา ด้านการมองเห็น เช่น สายตายาว สายตาสั้น เยื่อบุตาอักเสบ เป็นต้น 
  • โรคหัวใจพิการแต่กำเนิด 
  • โรคระบบภูมิคุ้มกันบกพร่อง เช่น โรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว 
  • โรคทางเดินอาหาร เช่น กรดไหลย้อน หรือ ระบบลำไส้อุดตัน 
  • มีความเสี่ยงต่อการเป็นโรคอัลไซเมอร์ 

การดูแลผู้มีภาวะดาวน์ซินโดรม 

  • ส่งเสริมพัฒนาด้านร่างกาย ด้วยการฝึกให้ช่วยเหลือตนเอง เช่น อาบน้ำ รับประทานอาหาร แต่งตัวเอง และฝึกการทรงตัว 
  • ส่งเสริมพัฒนาด้านสติปัญญา ด้วยการพูดคุย และ ให้กำลังใจพวกเขาอยู่เสมอ 
  • ส่งเสริมความมั่นใจและบุคลิกภาพ ด้วยการหากิจกรรมให้พวกเขาได้ทำ หรือที่เขาชื่นชอบ 
  • พาพบแพทย์เพื่อตรวจสุขภาพเป็นประจำ 

อย่างไรก็ตาม การเข้าใจในผู้เป็นดาวน์ซินโดรม และปฏิบัติกับพวกเขาด้วยความเท่าเทียม ไม่ทำให้พวกเขารู้สึกแตกต่างหรือมีปมด้อย สนับสนุนให้พวกเขารู้สึกมีคุณค่าและสามารถอยู่ร่วมกับทุกคนในสังคมได้อย่างไม่เป็นปัญหาใด ๆ ปฏิบัติต่อผู้มีภาวะดาวน์ซินโดรมแบบที่มนุษย์พึงกระทำต่อกัน เพราะพวกเขาแตกต่างเพียงแค่จำนวนโครโมโซม แต่ในฐานะของ “มนุษย์” พวกเขาเท่าเทียม และสามารถอยู่ร่วมกับสังคมได้อย่างปกติสุข 

  • No Comments
  • March 22, 2023